yan masa

insan yalnızlığına en çok böyle durumlarda kaçıyormuş meğer. 25 sene sonra yaşadığınız şehri ve yaşam tarzınızı değiştiriyosanız kendinizde değişiyosunuz. en çok mecburi yalnızlık dokunmaya başladığında sizinle aynı yerden bakmayan insanlarla bir araya geliyorsunuz. içinde bulunulan durum bunu gerektiriyor çünkü. buraya geldikten sonra öğrendiğim tek şey büyük konuşmamak oldu. çünkü geldiğim yerde uzak durduğum insanlara çok benzeyen insanlara yaklaştım. pişmanlık... yalnızlığı sindirebilmeyi öğreniyorum şimdi. herkesten, her şeyden uzak durabilmeyi. çabalıyorum en azından. yitirdiklerimiz kazandıklarımızdan hep bi adım önde olucak. bununla yaşamayı öğrenmek, nefret ettiğiniz bi uzvunuzla hergün aynı karşısında prova yapmaya benziyor. hesaplar kapanırken...