kafada birikenlerle yazılanlar aynı değil. beyin bu kadar kalabalıkken, çok sayıda insanı beyninde yaşatıyorken sokağa çıkmanın ne lüzumu var. çekilen o kadar acıya bi!çok kişi burun kıvırır. karşındakinin boynunu kırasın gelir. konuşurken susasın diye bakar insanların çoğu. içi boşaltılmış bi'çok kavramın arkasına sığınıp anlam aramak boşunadır. evrene savrulmuş her küfür bi yerde toplanıyor ve istihap haddini aşan son küfür de edildikten sonra büyük patlama yaşanacak. sonrası aydınlık...
büyük bi ev ve o büyük evin içinde büyük bi kitaplık. körleşme diye bi kitap okumuştum. tıpkı ordaki gibi. bütün hayali bundan ibaret bi çocuk tanımıştım. hayat, yıkılan hayallerimizin toplamıymış. şimdilerde anlıyor bunu.
kolay olan bi yaşantı yoktur. yaşantısını kolaylaştırmak istemeyen yoktur. patinaj çeken arabalar gibi... teker dönüyo ama araba sabit... zaman aldatıcıdır. kırışıklıklar ve hastalıklar onun en büyük yalanıdır. insan ölmedikçe, hiç bir acı diğerinden büyük ya da küçük olmadığından değişen bi şey yoktur.
hayallerimin yıkılmasına neden olan bütün şeylere kucak dolusu sövgülerimle
