masumiyetini yitiren çocukluk gibi bırakıyorum iyi niyetlerimi. gözlerimi kapatan sessizlik... başkalarının acılarından keyif alan insanlar tanıdım. ne yazık ki... eksiltili cümlelerim birikti, ben onların için boğuldum. seni çok özledim tezer. ne olur gir rüyalarıma. en azından bununla avunabileyim. istanbul, ne çok yer etmişsin yüreğimde. yokluğun şimdi şimdi dokunmaya başladı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder