ev

6 ay sonra... odada kitaplar yerli yerinde. bi onlar terketmedi. bi onlar...

ehil

aynı hayal... aynı hayal kırıklığı... uzaktan bakınca bütün acılar birbirine benzer. aynı melodiye kimi kulak tıkar kimi dikkat kesilir... ben bile anlayamıyorum kendimi bazen. sakın bana beni anladığını söyleme! uyu! bi daha beni rüyanda sakın görme! bi daha beni sakın öldürme!

topaç

duyulan geçmiş zamanlı cümlelerden korkuyorum. dedikodu olasılığını hatırlattığı için belki de... içi geçmiş zaman...
şimdi kim umursar hayatlarımızı? gözümün gördüğünü anlamıyorum. kulağımın duyduğuysa yalandan ibaret... cellatlarımız var. kafamızı kaldırırsak eğer yürüken bin bıçak darbesi bedenimize saplanır. nerdesin ferdinand? gecenin sonuna birlikte yürüseydik seninle. ya sen tezer... yaşamın ucunda asılı kaldı gülüşün. terkettiniz birer birer. yalnızlık hiç bu kadar dokunmamıştı.
bi rüzgar esse... dağıtsa tüm sayfaları... geçmişte kalsa tüm çıkmazlar...

hafıza-i beşer

unutulmuşum. tıpkı yeni alınmış bi kitabın rafa kaldırılması gibi. unutulmuşum. yapraklarım sararmış okunmamaktan. unutulmuşum raftaki kitap gibi. süs diye konulmuşum.
beylik lafların arasına saklanan hüzünlerim var. bi çığlık atsam yer yerinden oynar. israfil kıskanır beni. çıkmalı bu maskeli balodan. aynaya tekrar bakmalı. kim olduğumuzu hatırlamak için. bi de yağmurun sesini dinlemeli. anlamlı bi şeyler kalsın diye.

yer yer

tüm seslerin anlamsız olduğu yer burası. sessizliğin kulağımı yırttığı yer… kimsenin haksız olmadığı, herkesin her şeyi yapmaya kendine hak gördüğü yer… en son sevmeye çalıştığım yer… en son kurtulmaya çalıştığım yer… gözlerimin boşluk aradığı yer… yalnızlığımın yalnız bırakıldığı yer… tekrar başa döndüğüm yer… delirmeme ramak kalan yer…

boşlukta

yeni gelenlere yer açmak için ayrılmak en güzeli. bu bazen dünya olur, bazen bi kadın, bazen sahildeki bi bank... niye gittiğini bilmek... ağzına oturacak "eyvallah" kelimesi...