bazı durumların anlatılması imkansız. yaşandığıyla kalmalı. anlatsan da anlaşılmıyor. zaman akıp giderken geriye yaşanılanlar kalıyor. konuşulanların unutlduğu biyerde lal olunmalı. çocukken anlama çabasıyla büyürken sonraları anlaşılma çabasıyla yaşlanıyoruz. kimin kederi kimin kederinden azdır? kim kendini yabancı hissetmemiştir evinde? heryer hiç biyere, herkes hiç kimseye dönüşüyor. kendimize söylediğimiz kadar büyüyoruz. evimizin camından gördüğümüz kadardır dışarısı. dünya pencerenin gösterdiği kadar büyük. ve biz hayal kurabildiğimiz ölçüde hayattayız.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder