26 Mart 2012 Pazartesi

yalan

çözülüyorum. yavaş yavaş... söylediklerimle hissettiklerim arasında dağlar kadar fark var. güçlü görünme çabasının altında sinmiş bi çocuk var. ağlamak var özgürge. kahkaha atmak var. siktir etmek var. özlediğini söyleyebiilmek var. insan kendi kendinin celladı oluyor. tüm bu saklanmalar yalnız kalındığında bile kolay kolay ortaya çıkmıyor. deriye işleyen bu yalanlar bakanların takdirini kazansa da içten içe çürütüyor ruhumuzu.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder