haral

kağıt kosusu... hepsi genzimi yakıyor. haral çuvalların içine doldurduğumuz hurda kağıtları çiğnerken kaybettiğim çucukluğum. boynuma memurlukla birlikte taktığım kravat. özlediğim yaşayan tek insan halil gür. Geri verin hepsini desem şımarıklık mı etmiş olurum.

tecrit odasının hasreti de çekilebilir bazen. özellikle her şey yolundayken. gözlerimi kapattığımda tabutumu düşünüyorum. bi kere rüyamda kendi kendimi gömmüştüm. ne tuhaf. tezer'den sonra hayatıma giren oğuz atay. okuduğunu anlamadan, üzerine düüşünmeden kitabın yazarı gibi hissetmenin sevinci.

ve bodrum... hala bi şehre alışamamk. içinde bulunduğun ortama ayak uydurayım derken daha çok saçmalamak. alın bunları benden. üzerime oturmadı bu f... ben gideyim sadece gideyim. birilerini üzmemek için iyi görünmeye çabalamak... olmadım farzedin. gelmedim... görmedim... duymadım... korkuyorum. neden korktuğumu bile bilmeden. affedin. sizden biri olamadım. dünya mı bana fazla ben mi dünyaya.

hayal bile kuramıyorum artık.