21 Aralık 2011 Çarşamba

edilgen

vurduğu silahla vuruldu. ihanet. oysa hiç aklına gelmezdi düşeceği. yitirilmişlik ıslak asfalt kadar soğuktu. bi el uzandı kaldırmak için. yine aynı el devirdi. ilahi adalet denebilir ya da etme bulma dünyası. önce görüntüsü kayboldu sonra sesi. bi çığlık uzağında olduğunu bilse de artık ulaşılmazdı. hafızası en büyük oyunu oynadı. hayata karşı bildiği ne varsa hepsi silikleşti. bi tek o kaldı geriye. ondan da bi fotoğra karesi... beyaz kazaklı... kar gibi, bulut gibi, ölüm gibi... şimdi o el uzansa yattığı toprağın beş karış altından kalkardı. uzun elleriyle tutunurdu yeniden.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder